پا به گل هر چند در صحرای امکان مانده ام

هر نفس در کوچه ای جولان حیرت می زند

در سرانجام غبار خویش حیران مانده ام

جذبه دریا به فکر سیل من خواهد فتاد

قاف تا قاف جهان آوازه من رفته است

گر چه چون عنقا ز چشم خلق پنهان مانده ام

چون سکندر تشنه لب بسیار دارم هر طرف