گر چه در ظلمت نهان چون آب حیوان مانده ام

قاف تا قاف جهان آوازه من رفته است

گر چه چون عنقا ز چشم خلق پنهان مانده ام

چون سکندر تشنه لب بسیار دارم هر طرف

گر چه در دنیا مرا بی اختیار آورده اند

منفعل از خویش، چون ناخوانده مهمان مانده ام

بهر رم کردن چو آهو راست می سازم نفس