گر چه در دنیا مرا بی اختیار آورده اند

گر چه چون عنقا ز چشم خلق پنهان مانده ام

چون سکندر تشنه لب بسیار دارم هر طرف

گر چه در ظلمت نهان چون آب حیوان مانده ام

منفعل از خویش، چون ناخوانده مهمان مانده ام

بهر رم کردن چو آهو راست می سازم نفس

ساده لوح آن کس که پندارد ز جولان مانده ام