می ربودندم ز دست و دوش هم دردی کشان

می شدم دیوانه گر از خود خبر می داشتم

دل چو خون گردید، بی حاصل بود تدبیرها

کاش پیش از خون شدن دل از تو برمی داشتم

چون سبو دست طلب گر زیر سر می داشتم

می فشاندم آستین بر رنگ و بوی عاریت

زین چمن گر چون خزان برگ سفر می داشتم