دل چو خون گردید، بی حاصل بود تدبیرها

می زدم بر سینه هر سنگی که برمی داشتم

زندگی را بیخودی بر من گوارا کرده است

می شدم دیوانه گر از خود خبر می داشتم

کاش پیش از خون شدن دل از تو برمی داشتم

می ربودندم ز دست و دوش هم دردی کشان

چون سبو دست طلب گر زیر سر می داشتم