می زدم بر سینه هر سنگی که برمی داشتم

از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتم

می زدم بر بخت خود پایی که برمی داشتم

داشتم در عهد طفلی جانب دیوانگان

زندگی را بیخودی بر من گوارا کرده است

می شدم دیوانه گر از خود خبر می داشتم

دل چو خون گردید، بی حاصل بود تدبیرها