می زدم بر بخت خود پایی که برمی داشتم

از سر کوی تو گر عزم سفر می داشتم

داشتم در عهد طفلی جانب دیوانگان

می زدم بر سینه هر سنگی که برمی داشتم

زندگی را بیخودی بر من گوارا کرده است