زندگی را بیخودی بر من گوارا کرده است

می زدم بر بخت خود پایی که برمی داشتم

داشتم در عهد طفلی جانب دیوانگان

می زدم بر سینه هر سنگی که برمی داشتم

می شدم دیوانه گر از خود خبر می داشتم

دل چو خون گردید، بی حاصل بود تدبیرها

کاش پیش از خون شدن دل از تو برمی داشتم