با خود اگر قرار اقامت نداده ایم

با سینه گشاده در آماجگاه خاک

بی اضطراب همچو هدف ایستاده ایم

بر دوستان رفته چه افسوس می خوریم؟

پوشیده نیست خرده راز فلک ز ما

چون صبح ما دوبار درین نشاه زاده ایم

چون غنچه در ریاض جهان، برگ عیش ما