چون غنچه در ریاض جهان، برگ عیش ما

با خود اگر قرار اقامت نداده ایم

پوشیده نیست خرده راز فلک ز ما

چون صبح ما دوبار درین نشاه زاده ایم

اوراق هستیی است که بر باد داده ایم

ای زلف یار، اینهمه گردنکشی چرا؟

آخر تو هم فتاده و ما هم فتاده ایم