در رکاب باد چون برگ خزان افتاده ایم

ناامید از جذبه خورشید تابان نیستیم

گر چه چون پرتو به خاک از آسمان افتاده ایم

رفته است از دست ما بیرون عنان اختیار

نه سرانجام اقامت، نه امید بازگشت

مرغ بی بال و پریم از آشیان افتاده ایم

بر نمی دارد عمارت این زمین شوره زار