پایی که ما به دامن عزلت کشیده ایم

ما رخت خود به گوشه عزلت کشیده ایم

دست از پیاله، پای ز صحبت کشیده ایم

مشکل به تازیانه محشر روان شود

گردیده است سیلی صرصر به شمع ما

دامان هر که را به شفاعت کشیده ایم

صبح وطن به شیر مگر آورد برون