چون زلف، هر که را که فتد کار در گره

در زندگی، به خواب و به مردن، فسانه ایم

چون صبح، زیر خیمه دلگیر آسمان

در آرزوی یک نفس بی غمانه ایم

با دست خشک، عقده گشا همچو شانه ایم

آنجاست ادمی که دلش سیر می کند

ما در میان خلق همان بر کرانه ایم