هر چند آتشیم، ولی بی زبانه ایم

آنجاست ادمی که دلش سیر می کند

ما در میان خلق همان بر کرانه ایم

ما را زبان شکوه ز بیداد یار نیست

گر تو گل همیشه بهاری زمانه را

ما بلبل همیشه بهار زمانه ایم

صائب گرفته ایم کناری ز مردمان