شب سیه مست فنا بود که هشیار شدیم

صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

پای ما نقطه صفت در گرو دامن بود

به تماشای تو سرگشته چو پرگار شدیم

به شکار آمده بودیم ز معموره قدس