به تماشای تو سرگشته چو پرگار شدیم

صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

شب سیه مست فنا بود که هشیار شدیم

پای ما نقطه صفت در گرو دامن بود

به شکار آمده بودیم ز معموره قدس

دانه خال تو دیدیم، گرفتار شدیم

خانه پردازتر از سیل بهاران بودیم