شد جهان پیر، همان روز که ما پیر شدیم

گر چه از کوشش تدبیر نچیدیم گلی

اینقدر بود که تسلیم به تقدیر شدیم

دل خوش مشرب ما داشت جوان عالم را

تن ندادیم به آغوش زلیخای هوس

راضی از سلسله زلف به زنجیر شدیم

صلح کردیم به یک نفس ز نقاش جهان