راضی از سلسله زلف به زنجیر شدیم

دل خوش مشرب ما داشت جوان عالم را

شد جهان پیر، همان روز که ما پیر شدیم

تن ندادیم به آغوش زلیخای هوس

صلح کردیم به یک نفس ز نقاش جهان

محو یک چهره چو آیینه تصویر شدیم

صائب آن طفل یتیمیم در آغوش جهان