مشغول خاکبازی طفلانه خودیم

گیریم گل در آب به تعمیر دیگران

هر چند سیل گوشه ویرانه خودیم

دست فلک کبود شد از گوشمال و ما

ما چون کمان ز گوشه نشینی درین بساط

هر جا رویم معتکف خانه خودیم

صائب، شده است برق حوادث چراغ ما