بیداری دولت به سبکروحی ما نیست

آه است، درین باغ، نهالی که رسانیم

از ما گله بی ثمری کس نشینده است

هر چند که چون بید سراپای زبانیم

هر چند که چون خواب بر احباب گرانیم

چون تیر مدارید ز ما چشم اقامت

کز قامت خم گشته در آغوش کمانیم