چون تیر مدارید ز ما چشم اقامت

هر چند که چون بید سراپای زبانیم

بیداری دولت به سبکروحی ما نیست

هر چند که چون خواب بر احباب گرانیم

کز قامت خم گشته در آغوش کمانیم

گر صاف بود سینه ما، هیچ عجب نیست

عمری است درین میکده از درد کشانیم