بنگر که از کجا به کجا می توان شدن

بوی گل و نسیم صبا می توان شدن

گر بگذری ز خویش، چها می توان شدن

شبنم به آفتاب رسید از فتادگی

چوگان مشو که از تو خورد زخم بر دلی

تا همچو گوی بی سر و پا می توان شدن

زنهار تا گره نشوی بر جبین خاک