این قوم را تصور سنگ مزار کن

فیض صبوح پا به رکاب است، زینهار

این سیل را به رطل گران پایدار کن

شرم از حضور مرده دلان جهان مدار

درد پیاله ای به گریبان خاک ریز

سنگ و سفال را چو عقیق آبدار کن

خود را شکفته دار به هر حالتی که هست