روی در نقصان گذارد ماه چون گردد تمام

از ورق گردانی لیل و نهار اندیشه کن

بر لب بام خطر نتوان به خواب امن رفت

ایمنی خواهی، ز اوج اعتبار اندیشه کن

چون شود لبریز جامت، از خمار اندیشه کن

بوی خون می آید از آزار دلهای دو نیم

رحم کن بر جان خود، زین ذوالفقار اندیشه کن