دل همان طفل مزاج است اگر پیرم من

نشود دیده من باز چو بادام به سنگ

بس که از دیدن اوضاع جهان سیرم من

هست با مردم دیوانه سر و کار مرا

بهر آزادی من شب همه شب می نالد

بس که از بیگنهی بار به زنجیرم من

گر چه صائب شود از من گره عالم باز