توان برید به آواز دل تپیدن من

زمین به لرزه درآید ز دل تپیدن من

شود سپهر زمین گیر از آرمیدن من

هزار مرحله را چون جرس دل شبها

مرا چو آبله بگذار تا شوم پامال

نمی رسد چو به کس فیضی از رسیدن من

فغان که زیر فلک نیست آنقدر میدان