تو رفته ای به غریبی و از پریشانی

ز بس گریسته در عرصه چمن بی تو

ز ما توقع پیغام و نامه بیخبری است

گره فتاده به سررشته سخن بی تو

شده است شام غریبان مرا وطن بی تو

به روی گرم تو ای نوبهار حسن، قسم

که شد فسرده دل صائب از سخن بی تو