نیست از سنگ دلم، ورنه دعا می کردم

شمع بالین ز دل و دیده بیدارش ده

تا مگر با خبر از صورت عالم گردد

به کف آیینه ای از حیرت دیدارش ده

کز نکویان، به خود ای عشق سر و کارش ده

صائب این آن غزل مرشد روم است که گفت

ای خداوند یکی یار جفا کارش ده