گر به دلجویی دلهای فگار آمده ای

چشم بد دور، که چون جام و صراحی ز ازل

در خور بوس و سزاوار کنار آمده ای

آنقدر باش که اشکی بدود بر مژگان

بارها کاسه خورشید پر از خون دیدی

تو به این خانه به دریوزه چه کار آمده ای؟

نوشداروی امان در گره حنظل نیست