کجا بود در پادشاهی کسش

سپاهش برو خواندند آفرین

که بی تو مباد اسپ و گوپال و زین

همی رفت رستم زواره پسش

بیامد چنان تا لب هیرمند

همه دل پر از باد و لب پر ز پند

سپه با برادر هم آنجا بماند