شود چون پشم رنگین پاره پاره

چو خورشید نهان بنمایدت چهر

نماند نور ناهید و مه و مهر

فتد یک تاب از او بر سنگ خاره

بکن اکنون که کردن می توانی

چون نتوانی چه سود آن را که دانی

چه می گویم حدیث عالم دل