چه می گویم حدیث عالم دل

شود چون پشم رنگین پاره پاره

بکن اکنون که کردن می توانی

چون نتوانی چه سود آن را که دانی

تو را ای سرنشیب پای در گل

جهان آن تو و تو مانده عاجز

ز تو محرومتر کس دیده هرگز