جهان آن تو و تو مانده عاجز

چون نتوانی چه سود آن را که دانی

چه می گویم حدیث عالم دل

تو را ای سرنشیب پای در گل

ز تو محرومتر کس دیده هرگز

چو محبوسان به یک منزل نشسته

به دست عجز پای خویش بسته