که بود آخر که آن ساعت «بلی» گفت

به یاد آور مقام و حال فطرت

کز آنجا باز دانی اصل فکرت

«الست بربکم» ایزد که را گفت

در آن روزی که گلها می سرشتند

به دل در قصه ایمان نوشتند

اگر آن نامه را یک ره بخوانی