اگر آن نامه را یک ره بخوانی

که بود آخر که آن ساعت «بلی» گفت

در آن روزی که گلها می سرشتند

به دل در قصه ایمان نوشتند

هر آن چیزی که می خواهی بدانی

تو بستی عقد عهد بندگی دوش

ولی کردی به نادانی فراموش