نماند در جهان یک نفس مومن

گر او زلفین مشکین برفشاند

به عالم در یکی کافر نماند

وگر بگذاردش پیوسته ساکن

چو دام فتنه می شد چنبر او

به شوخی باز کرد از تن سر او

اگر ببریده شد زلفش چه غم بود