یکی چرخ را برکشید از شگاع

نرستی کس از تیر او بی گمان

به رنگ طبرخون شدی این جهان

شدی آفتاب از نهیبش نهان

تو گفتی که خورشید شد در شراع

به تیری که پیکانش الماس بود

زره پیش او همچو قرطاس بود