بست هجرش کمر به کینه تو را

از برون دور و از درون نزدیک

بر تو درهای امتحان بگشود

خوابت از چشم خون فشان بر بود،

سنگ غم زد بر آبگینه تو را؟

چه شب است این چو زلف یار دراز؟

چشم من ناشده به خواب فراز؟