سنگ غم زد بر آبگینه تو را؟

بر تو درهای امتحان بگشود

خوابت از چشم خون فشان بر بود،

بست هجرش کمر به کینه تو را

چه شب است این چو زلف یار دراز؟

چشم من ناشده به خواب فراز؟

قیر شب قید پای انجم شد