پای از آن جمع بر کناره نهاد

پای تا سر همه کرشمه و ناز

او چو مه بود و دیگران انجم

او پری بود و دیگران مردم

بر سرم ایستاد و لب بگشاد

کای عتیبه! دل تو می خواهد

وصل آن کز غم تو می کاهد؟