وصل آن کز غم تو می کاهد؟

پای از آن جمع بر کناره نهاد

بر سرم ایستاد و لب بگشاد

کای عتیبه! دل تو می خواهد

هیچ داری سر گرفتاری

کز غمت بر دلش بود باری؟

با من این نکته گفت و زود برفت