هیچ داری سر گرفتاری

بر سرم ایستاد و لب بگشاد

کای عتیبه! دل تو می خواهد

وصل آن کز غم تو می کاهد؟

کز غمت بر دلش بود باری؟

با من این نکته گفت و زود برفت

در من آتش زد و چون دود برفت