رخت بربندد از حریم دلم

مشک ماند ز بوی و، لعل از رنگ

فلک از جنبش و، زمین ز درنگ،

لیک حاشا که یار دل گسلم

حرف مهرش که در دل تنگ است

همچو نقش نشسته در سنگ است

آمد از عشق شیشه بر سنگ ام