همچو نقش نشسته در سنگ است

لیک حاشا که یار دل گسلم

رخت بربندد از حریم دلم

حرف مهرش که در دل تنگ است

آمد از عشق شیشه بر سنگ ام

به ملامت مزن به سر سنگ ام!