حاجت جمله را روا نکنی،

همه کار تو در کمال ادب!

نخورد کس ز سفره و خوانت،

تا ز بحر نوال و احسانت

آرزوی همه عطا نکنی!

گفت کای روی صدق، روی شما

چیست از بنده آرزوی شما؟