نخورد کس ز سفره و خوانت،

کشت و پخت و کشید پیش، همه

معتمر گفت کای جمال غرب!

همه کار تو در کمال ادب!

تا ز بحر نوال و احسانت

حاجت جمله را روا نکنی،

آرزوی همه عطا نکنی!