کشت و پخت و کشید پیش، همه

هر کسی را به جای وی بنشاند

وز ثنا، گوهرش به فرق فشاند

آنچه حاضر ز گله بود و رمه

معتمر گفت کای جمال غرب!

همه کار تو در کمال ادب!

نخورد کس ز سفره و خوانت،