گشته از چشمه سار سینه تنگ،

موکنان بر سر عتیبه دوید

دید نقش زمین، نگارش را

غرق خون، نازنین شکارش را

خلعت سروش ارغوانی رنگ

دست سیمین، خضاب از آن خون کرد

چهره گلگونه، جامه گلگون کرد