رفت با آه، جان او همراه

عقل بر عشق من زند خنده

که بمیری تو زار و من زنده

این بگفت و ز جان برآورد آه

زندگی بی وی از وفا نشمرد

روی با روی او نهاد و بمرد

ترک هجران سرای فانی کرد