که بمیری تو زار و من زنده

سیرم از عمر، بی لقای تو، من

کاشکی بودمی بجای تو، من!

عقل بر عشق من زند خنده

این بگفت و ز جان برآورد آه

رفت با آه، جان او همراه

زندگی بی وی از وفا نشمرد